پلاسمای غنی از پلاکت: شاید دهه هفتاد میلادی که برای نخستین بار از این محصول خونی برای بیماران با ترومبوسیتوپنی ( کاهش پلاسمای خون ) استفاده شد، پزشکان هرگز تصور نمی کردند که زمانی این فرآورده خونی اینچنین کاربرد گسترده ای در بسیاری از زیر شاخه های پزشکی پیدا کند.
برای تهیه این فرآورده خونی، خون کامل مورد سانتریفیوژ قرار می گیرد تا قسمتهای مختلف آن از هم جدا بشوند. پلاکتها که علاوه بر فاکتورهای انعقادی و گلبولهای سفید از اجزای تشکیل دهنده پلاسمای خون هستند، سرشار از فاکتورهای رشد و سیتوکینهایی هستند که موجب رشد و ترمیم سلولها میشوند.
اگرچه ممکن است پی آر پی در پزشکی زیبایی یک عنوان نسبتا جدید باشد ولی آثار موثر این فرآورده خونی در کاهش التهاب و افزایش سرعت رشد و ترمیم بافتی دهه هاست که اثبات شده است. در دهه 80 میلادی از این فرآورده خونی در جراحی ها به ویژه جراحی ماگزیوفیشیال ( جراحی فک و صورت ) به کار گرفته میشد و آثار آن در کاهش التهاب، بهبود زخم و افزایش سرعت ترمیم در آن زمان مورد پژوهش گسترده قرار گرفت و آثار مثبت آن به اثبات رسید. به این جهت به پیشینه این درمان در دهه های گذشته اشاره میشود ، تا مشخص شود که پی آر پی مانند بسیاری از روشهای بی اثری که صرفا با تبلیغات تجاری در حیطه پزشکی زیبایی رایج شده اند نیست و پشتوانه علمی بسیار غنی دارد.